Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy Franciszkanów

            Od wieków zakon franciszkański odmawia modlitwę o pokój ułożona przez św. Franciszka z Asyżu. „O Panie, uczyń z nas narzędzia Twego pokoju, abyśmy siali miłość tam, gdzie panuje nienawiść; wybaczenie, tam gdzie panuje krzywda;jedność, tam gdzie panuje zwątpienie; nadzieję, tam gdzie panuje rozpacz;światło, tam gdzie panuje mrok; radość, tam gdzie panuje smutek”.

W dzisiejszym świecie jest to to potężne przesłanie, które przekracza granice czasu i przestrzeni. Jest to modlitwa, która niesie ze sobą głębokie przesłanie duchowe, zachęcając do poszukiwania wewnętrznej harmonii poprzez życie w zgodzie z innymi. W obliczu globalnych konfliktów i wewnętrznych zawirowań, wezwanie do pokoju staje się aktualne jak nigdy dotąd. Współczesny człowiek często zagubiony w zawirowaniach życia codziennego, może odnaleźć spokój w refleksji nad tą modlitwą.

Przyszło nam ludziom XXI wieku, poszukiwać swojego własnego Betlejem. Bo zdajemy sobie sprawę, że potrzebujemy pomocy, wsparcia i życzliwego gestu.  Nasze serca pełne są już różnych ludzi i brakuje sił, czasu i środków, by pochylić się nad potrzebą kolejnego. Za często jest miejsce dla niespodziewanego gościa. Tyle że dla gościa o odpowiednim statusie, dzięki któremu możemy coś zyskać. Choćby tylko kroplę spływającego na nas prestiżu. I tak  licząc na „lepszych gości” można rozminąć się z Najlepszym. Dziś zabrakło Boga w naszych sercach nie ma dla Niego miejsca w naszym Betlejem.

To nasze Betlejem jest świadkiem okropności wojny, oddychamy powietrzem pełnym napięcia. Ziemia Pana Jezusa cierpi i krwawi.  W Jerozolimie, trzykroć świętym mieście, gdzie każdy najmniejszy kamień zachowuje pamięć o konfliktach. Mury nie tylko dzielą fizycznie, ale także dźwigają ciężar ludzkiej  nienawiści. Słyszymy historie o rozbitych rodzinach, o dzieciach, które dorastają, wiedząc więcej o dźwięku syren niż o pokoju.   Głód i ubóstwo całych   społeczności, emigranci, którzy błąkają się po świecie. Słychać krzykliwe głosy rozpaczy uciekających z wiosek i matek  szukających swoich dzieci,  To nasze Betlejem nie jest Betlejem Jezusa.

Trzeba nam wrócić do Betlejem Jezusa. Ono wymaga odwagi i aktywnego zaangażowania.  Woła i prosi  każdego z nas, abyśmy zajęli stanowisko, podnieśli głos, nie pozostawali neutralnymi widzami w obliczu niesprawiedliwości. Neutralność w obliczu niewinnego cierpienia staje się milczącym współudziałem.

Wsłuchujemy się w milczących świadków ludzkości, takich jak św. Franciszek z Asyżu, bo oni uczą nas, że pokój nie jest nieosiągalną utopią, ale codziennym wyborem, który zaczyna się od uznania w drugim człowieku tej samej godności, której domagamy się dla siebie.

Niech nasze przeżywanie Bożego Narodzenia w 2025 roku będzie również  poczuciem  ciężaru  cierpienia świata tak, jakby było ono naszym własnym. Za św. Franciszkiem powtarzajmy słowa:„O Panie, uczyń z nas narzędzia Twego pokoju, abyśmy siali miłość tam, gdzie panuje nienawiść; wybaczenie, tam gdzie panuje krzywda…”

Niech  sam Jezus będzie  we wszystkich, zwłaszcza tych, których nikt nie potrzebuje, którzy do niczego nie są przydatni, których się nie leczy, którzy są głodni, nadzy i nie mają domu… Udzielcie dachu nad głową bezdomnemu Chrystusowi i przemieńcie domowe ognisko
na dom pokoju, radości i miłości, troszcząc się o każdego spośród waszej rodziny lub
po prostu o bliźnich.

Góra św. Anny, Boże Narodzenie, 2025